College Tour: waarom Marcel mij raakte en Ilse niet

De reacties op College Tour met Ilse de Lange en Marcel Levi waren lovend. De gasten werden bewonderd om hun uitstraling, uitspraken en openheid. Toch raakte het gesprek met Ilse mij niet, wat Marcel wél lukte. Hoe komt dat? En wat had Twan Huys daar voor invloed op?

Ilse de Lange zat met een brede glimlach op haar stoel. Met een open gezicht leek ze te zeggen: kom maar op met die vragen! Toch moest Twan heel hard werken om tot haar door te dringen. Na elke vraag dacht ze na. Op momenten dat het spannend werd, bijvoorbeeld toen de ruzie met Waylon ter sprake kwam en het feit dat ze niet is betrokken bij de organisatie van het Songfestival, koos ze haar antwoorden zó zorgvuldig dat ik ze niet kon geloven.

Ilse bleef stralen, ze bleef gepolijst. Wat was het lekker geweest als ze had gezegd: ,,Met die Waylon wil ik nóóit meer samenwerken, want we zaten op een totáál andere golflengte, maar ik wens hem het allerbeste.” En: ,,Beláchelijk dat ik niet ben gevraagd om een rol te spelen bij het Songfestival!” Want dat is wat ze volgens mij dacht.

Marcel Levi had het hart op de tong. Aarzelde nauwelijks na een vraag. Leek geen last te hebben van de mogelijkheid dat iemand het met hem oneens zou zijn. Hij gaf kritiek op de aanpak van de coronacrisis door het kabinet. Hij zei dat hij ervoor open zou staan om Minister van Volksgezondheid te worden als er een beroep op hem gedaan zou worden. Hij leek zonder last of ruggenspraak in het interview te zitten. Hij kwam transparant over, gaf zichzelf. Twan pakte door, omdat hij voelde dat Marcel zich gaf. Daardoor boeide het gesprek van het begin tot het einde.

Twan moest Ilse herinneren aan de felle manier waarop ze de lichtgevende bal 2 centimeter lager wilde hebben. Hij bleef op haar inpraten hoe streng ze voor anderen kan zijn. Ilse beaamde dat schoorvoetend, bijna verontschuldigend. Ik kon me daar met moeite een voorstelling van maken. Hoe is Ilse als ze boos of geïrriteerd is?

Twan heeft die menselijke kant van haar niet naar voren weten te halen en dat is jammer. Eerlijk gezegd denk ik ook niet dat het aan zijn interviewtechniek lag. Het zat er niet in. Ilse zal tevreden zijn: dit lijkt het beeld dat ze van zichzelf wil neerzetten en dat is gelukt.

Tot slot: je bent aan niemand verplicht om het achterste van je tong op televisie te laten zien, maar wél als je te gast ben in College Tour. Uiteindelijk werd ik tóch geraakt. Door de student die tijdens het optreden van Ilse in tranen uitbarstte. Wat is het verhaal achter die tranen? Hopelijk heeft Twan het haar na afloop gevraagd.

Reageren? Mail: esther@estherkaper.nl 

Esther Kaper (37) is eindredacteur videocontent en strategisch media adviseur. Ze werkte twintig jaar in Hilversum bij omroepen en producenten aan interviewprogramma’s als De Kist, Adieu God? en De Verwondering. 

About the author