Blij werd ik van de titel ‘Nooit meer evangeliseren’. Ik ben de lezer die Mark de Boer voornamelijk wil aanspreken, maak ik uit zijn inleiding op. In de kerk opgegroeid, een redelijk stabiel geloofsleven en altijd de druk voelen om te evangeliseren! De boodschap verkondigen waar je kan. Mensen bekeren!

Ik heb een vriendin die dat héél goed kan. Overal praat ze met mensen over Jezus. Ze vertelt me regelmatig dat ze met iemand op straat heeft gebeden. Dat mensen Jezus hebben toegelaten in hun leven na een gesprek met haar.

En dan knaagt het. Waarom heb ik in al die jaren dat ik christen ben, nog niemand direct tot Jezus mogen leiden? Wat doe ik verkeerd?

Waarom voel ik zo’n weerstand wanneer het om evangelisatie gaat? Iemand van de bekende rode evangelisatiebus sprak me een aantal jaar geleden aan op station Hilversum. Of ik Jezus al kende. Gegeneerd zei ik ja en liep snel door. Met dit soort opdringerige christenen wil ik liever niets te maken hebben.

Ik was begin twintig toen ik met de jeugdgroep van mijn toenmalige gemeente Beréa Amsterdam naar Renesse ging om te evangeliseren. Tussen de lallende jongeren spraken we over geloof en Jezus. Er ontstonden mooie gesprekken en jongeren kwamen tot geloof.

Aan het einde van zo’n avond telden we met hoeveel jongeren we hadden gebeden en hoeveel er tot geloof waren gekomen. Ik stak nooit mijn vinger op, want ik maakte geen bekeringen mee.

Het maakte me onzeker. Schaamde ik me voor het evangelie? Of was ik niet brutaal genoeg?

Opgetogen begon ik te lezen. Gelukkig hoef ik nooit meer te evangeliseren. Welke argumenten zou Mark daarvoor opvoeren? Als ik dit boek uit heb, kan ik achteroverleunen en hoef ik me nooit meer schuldig te voelen over mijn magere evangelisatiescore!

Maar dat viel even tegen…

‘Nooit meer evangeliseren’ opende mijn ogen. Mijn ongemakkelijkheid komt niet uit de lucht vallen. Veel klassieke evangelisatiemethoden passen niet meer bij onze cultuur. Mensen laten zich niet in een paar minuten overtuigen van iets waar ze niets van begrijpen en vaak niet eens naar op zoek zijn.

En hoe bracht Jezus de boodschap eigenlijk? Niet door alleen maar tot bekering op te roepen. Hij bouwde vooral persoonlijke relaties op. Met zijn discipelen, met mensen die hij onderweg tegenkwam. Hij vertelde over het Koninkrijk en beantwoordde vragen. Hij leefde zijn boodschap. Hij wás de boodschap.

Mark roept op om je geloof te léven en je leven te delen met de mensen om je heen. Luister. Beantwoord alleen vragen die worden gesteld. Stel je kwetsbaar op en vertel hoe het geloof in Jezus jouw leven verandert. In je ups en downs.

De quote die wat mij betreft de kern van Marks boek weergeeft is:

‘Nooit meer evangeliseren is makkelijk en moeilijk tegelijk: ontspannend en inspannend, precies zoals Jezus het al had voorspeld. Het is dezelfde paradox als die van het leven behouden door het te verliezen, van overwinnen door overgave. Het klinkt misschien aantrekkelijker om een community te zijn van maaltijd en een goed gesprek dan om elke week op zaterdagmiddag op Hoog Catharijne te staan zingen. Maar het is eerlijk gezegd veel en veel moeilijker. Ik moet mezelf blootgeven, ik kan niet anoniem blijven; het kost me veel meer dan een zaterdagmiddag’ (pag. 135/136)

Na het lezen van dit boek ben ik opgelucht en zenuwachtig tegelijk. Want mijn beeld van evangelisatie is in positieve zin bijgesteld en verrijkt. Maar de uitdaging die voor me ligt is groter dan ik dacht.

Durf ik mijn (geloofs)leven met anderen te delen? Niet anoniem een boodschap verkondigen aan mensen die ik maar één keer ontmoet? Nee, met mijn buren, collega’s, vrienden? Mogen zij zien hoe ik met Jezus leef en ben ik voorbereid als ze vragen gaan stellen?

Lees dit boek! Met zijn heldere schrijfstijl, eerlijkheid en kennis van zaken heeft Mark mijn ogen geopend. Eén klein puntje van kritiek: het grote formaat van het boek vind ik onhandig, vooral als je lekker in bed wilt lezen.

Koop ‘Nooit meer evangeliseren’