Vijf symptomen van een kersverse moeder

Na de geboorte van je eerste kindje staat je leven op z’n kop. Naast alle praktische veranderingen die een kleine baby met zich meebrengt, zul je jezelf soms niet meer herkennen. Je vertoont de onmiskenbare ‘symptomen’ van een kersverse moeder!

1. Je verkiest slaap boven seks

In het eerste jaar na de geboorte van je eerste kind mis je als kersverse moeder (en vader) gemiddeld 44 dagen slaap. ’s Nachts voeden, een huilende baby en door bezorgdheid wakker worden zijn de belangrijkste oorzaken, blijkt uit onderzoek van een Britse matrasfabrikant.

Slaapgebrek heeft ingrijpende gevolgen: je weerstand daalt, waardoor je meer vatbaar bent voor griep. Je primaire emoties voeren de boventoon, waardoor je sneller aangebrand reageert en ruzie met je partner krijgt. Kleine problemen lijken onoplosbare drama’s en je geheugen en concentratievermogen werken niet zoals je gewend bent. Je kunt soms zo intens naar slaap verlangen, dat je je kussen verkiest boven een intieme vrijpartij. Echt waar? Echt waar!

Toch is dit niet iets om van wakker te liggen, want zodra je baby doorslaapt, keert de rust langzamerhand terug in de slaapkamer. Hoewel jonge kinderen je met regelmaat midden in de nacht wakker maken (eng gedroomd, slokje water, griep of ‘ik wil bij mama zijn’) bouw je je energie geleidelijk weer op en komt het verlangen naar je partner meestal helemaal terug.

2. Je herinnert je niet meer waar de preek van zondag over ging, je herinnert je eigenlijk niets van kerkdiensten in het algemeen.

Met een baby naar de kerk gaan, lijkt op een stormbaan vol hindernissen. Praktische hindernissen, maar ook in je hoofd. Begint de kerkdienst rond een schappelijke tijd, dan loop je toch de kans dat jouw  baby een ander slaap- en drinkschema aanhoudt. Dat betekent: een overlevingstas vol luiers, flesjes, reservekleertjes en speentjes mee naar de dienst.

Tijdens de dienst kun je bang zijn dat je baby gaat huilen, boeren of poepen. Geef je borstvoeding, dan ben je als moeder de aangewezen persoon om zo stil mogelijk de kerk te verlaten en je baby in een hoekje te voeden en te verschonen. Als je mazzel hebt, kun je het begin en het einde van de dienst meemaken. Waar de preek over ging? Geen idee. Je geloofsleven kan het eerste jaar überhaupt stilstaan, omdat jouw pasgeboren zoon of dochter al je aandacht opeist. Voel je je daar schuldig over? Dat hoeft niet. Het hoort erbij.

3. Je krijgt een brok in je keel als je een moedereend met haar kuikentjes ziet.

De liefde voor je kind maakt allerlei zoetsappige emoties bij je los. Baby’s van andere moeders zijn plotseling geen gewone baby’s meer, maar je realiseert je hoeveel er van hen wordt gehouden. Als je naar je eigen baby kijkt, kun je zomaar tranen in je ogen krijgen, zo verliefd ben je. Je roept waarschuwend ‘kijk uit!!’ als je een moedereend met haar kuikentjes de weg over ziet steken. (Oorlogs)geweld waarvan kinderen het slachtoffer zijn, raakt je nu nóg dieper dan voorheen. Het liefste vermijd je het nieuws helemaal.

4. Je staat 24/7 in dienst van je baby.

Vroeger kon je zonder na te denken gaan en staan waar je wilde. Nu wordt je agenda bepaald door de behoeftes van je kindje. Slaapjes, voedingen, rust, reinheid en regelmaat staan plotseling bovenaan je prioriteitenlijstje. Je kindje beheerst je gedachten. Dag en nacht probeer je hem te begrijpen en te voldoen aan zijn behoeften. Waarom huilt hij nu? Heeft hij dorst? Oorpijn? Luieruitslag? Darmkrampjes? Is hij moe? Je baby geeft een kik en je holt al. Maak je geen zorgen, deze alertheid neemt gezonde vormen aan als je baby ouder wordt. Tot die tijd: at your service!

5. Je probeert jouw verdeling tussen werk en zorg te verdedigen, vooral tegenover andere moeders.

Na de geboorte van je eerste kind gaat het leven van jou en je man op de schop. Jullie gaan misschien minder werken of je stopt met werken. De begroting wordt opnieuw tegen het licht gehouden. Je brengt je kindje naar het kinderdagverblijf of opa en oma passen op. Hoe je zorg en werk ook verdeelt, je hebt vaak het gevoel dat je je keuze moet verdedigen. Aan je baas, je schoonmoeder, een ambitieuze collega of aan moeders die het anders doen dan jij. De uitdaging is: ontdek wat voor vrouw je bent en wat voor moeder jij wilt zijn. Doe wat bij jou en je gezin past en stop vervolgens met vergelijken en oordelen!

Dit artikel van Esther verscheen op 1 april op www.cip.nl.

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *