Peuters met een december-burn-out

Onze zoon (3) kan dit jaar vijf keer Sinterklaas vieren.

  1. De intocht op televisie
  2. De intocht in ons dorp
  3. Sinterklaasfeest op het kinderdagverblijf
  4. Sinterklaasfeest op het werk van mijn man
  5. Sinterklaasavond met de familie

Daar komt het dagelijkse Sinterklaasjournaal bij en wat dacht je van het zetten van je schoen? Veel peuters vieren Sinterklaas bij de familie én schoonfamilie. Als ouders gescheiden zijn, wordt het bij papa én mama gevierd. En zo kun je dit rijtje vast aanvullen met meer Sint-activiteiten.

Begrijp me niet verkeerd, ik bel dol op ons Sinterklaasfeest (behalve de rel rond Zwarte Piet, maar daar gaat deze blog niet over). Als kind zaten mijn broertje en ik vol spanning op de bank om de nationale intocht met Aart Staartjes mee te beleven. Ik was smoorverliefd op de Wegwijspiet (Michiel Kerbosch) en op Sinterklaasavond zaten we met de hele familie te wachten op het gebons op het raam en de jutezak vol cadeaus op de stoep.

Deze herinneringen en de gezellige sfeer van een warme roomboterletter en chocolademelk gun ik mijn kind ook.

Het grote verschil met mijn kindertijd is dat het lijkt alsof in de 21e eeuw ‘normaal’ niet genoeg is. Zo werd ik op de babygroep van het kinderdagverblijf al uitgenodigd om een Sinterklaascadeau te komen knutselen. Ik heb vriendelijk bedankt, maar eigenlijk durfde ik geen ‘nee’ te zeggen. Want het is toch zielig voor jouw baby als hij als enige geen compleet cadeautje krijgt…

Ik vroeg me dit jaar af: vanwaar die overkill? Doen we dat écht voor onze kinderen? Of fokken wij elkaar als ouders op om overal aan mee te doen en overal bij aanwezig te zijn? Omdat het anders zielig is voor je kind? Of vinden we het stiekem zélf vervelend om ons af te melden en ergens níet naartoe te gaan?

Om me heen klagen ouders over hyperactieve en oververmoeide kinderen.

  • Dat het zo druk is.
  • Dat er zoveel cadeaus moeten worden gekocht en surprises moeten worden gemaakt.
  • Dat kinderen vervelend zijn.

Dit jaar besloten wij het heel simpel te houden. Onze zoon mag een paar keer zijn schoen zetten en we vieren Sinterklaasavond met onze familie. Meer niet. Volgend jaar is hij vier en gaat hij naar de basisschool. Dan zal het feest in alle hevigheid losbarsten.

Toen mijn man aangaf niet naar de Sinterklaasviering op zijn werk te komen, riepen collega’s dat ze dat zo jammer vonden. Ze wilden ons zoontje weer eens zien!

Uiteindelijk dachten we: waarom ook niet?

Vervolgens blijken diezelfde collega’s het feest op kantoor toch over te slaan. Want het is al zo’n drukke tijd…

Wat een heerlijk gevoel om zélf te beslissen hoe we de feestdagen voor onze zoon invullen. En dat is helemaal niet zielig. Ik denk dat we hem daarmee een cadeau geven dat niet in de winkel te koop is: in alle rust genieten van mooie tradities.

Op naar Kerst!

Esther Kaper

Hoe (vaak) vier jij dit jaar Sinterklaas? Reageer hieronder.

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter

2 thoughts on “Peuters met een december-burn-out

  1. Wij vieren het 3x (1x buurt en 2x familie)
    En schoen zetten
    En intocht

    Het mooie is dat Loek van 6 jaar uit eigen beweging de intocht heeft laten schieten. ‘Ik ben moe’ zei hij 🙂 Toen ben ik met Jula van 10, die allang niet meer gelooft naar de intocht gegaan, haha!

  2. Leuke blog! Ik vind bij zowel m’n ouders als m’n schoonouders al veel. We kopen zelf maar niets voor d’r. Wat moet zo’n baby met zo enorm veel cadeaus? Waarschijnlijk vindt ze het inpakpapier het leukst. 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *