Mijn dagboek bij 1008AM

Een vast onderdeel van het radioprogramma Café Grande (Groot Nieuws Radio) is dat de gast een voorwerp meeneemt dat iets over zijn/haar geloof zegt. Presentatrice Jorieke had mij dus ook gevraagd vandaag zo’n ‘geloofsvoorwerp’ mee te nemen.

Geen alledaags verzoek! Ik moest goed nadenken wat mijn geloofsleven symboliseert en wilde niet cliché met de Bijbel aan komen zetten.

Ineens schoot het me te binnen. Als kind begon ik dagboeken bij te houden. Dit heb ik jaren volgehouden en ik heb zo’n tien dagboeken volgeschreven met alles wat ik meemaakte. Van mijn eerste verliefdheden tot geloofsvragen en mijn schoolcijfers.

Opvallend is dat ik soms dagen achter elkaar trouw elke avond in mijn dagboek schreef. Soms een week niet.

Dat symboliseert mijn geloofsleven. Ik weet dat ik met al mijn zieleroerselen bij God terecht kan en voel ook geen enkele schroom om te bidden en Bijbel te lezen. Maar de frequentie fluctueert. Soms lees ik elke dag een stukje uit de Bijbel en deel ik mijn hart met Hem. Soms zomaar een week helemaal niet. Te druk met het ‘gewone’ leven of bijvoorbeeld net bevallen van mijn eerste kind!

Toch is God altijd daar. Al voel ik me schuldig als ik Hem een paar dagen niet ‘spreek’, ik weet dat er geen enkele drempel is om mijn intieme gedachten met Hem te delen.

Zoals een dagboek. Het loopt niet weg. Het lege papier verlangt naar mijn schrijfsels…

Psalm 139
Van David, een psalm

HEER, u kent mij, u doorgrondt mij,
u weet het als ik zit of sta,
u doorziet van verre mijn gedachten.
Ga ik op weg of rust ik uit, u merkt het op,
met al mijn wegen bent u vertrouwd.

Geen woord ligt op mijn tong,
of u, HEER, kent het ten volle.
U omsluit mij, van achter en van voren,
u legt uw hand op mij.
Wonderlijk zoals u mij kent,
het gaat mijn begrip te boven.