De feestdagen zijn in volle gang, het is Tweede Kerstdag. We hebben vakantie en ik geniet intens van ons kersverse gezin. Uitslapen, lekker eten en drinken, familie, spelletjes, kaarsjes en lichtjes. Toch heb ik in deze week tussen Kerst en Oud & Nieuw last van mixed feelings.

Het afgelopen jaar kende zijn ups en downs. Dat zal bij iedereen die dit leest het geval zijn.

In april verscheen Hot Issues dat in januari alweer een derde druk krijgt. De reacties zijn positief en ik ga met allerlei mensen in gesprek over het belangrijke onderwerp dat seksualiteit is. Ik ben dankbaar en verbaasd. Nooit had ik gedacht dat Hot Issues zo’n effect zou hebben in christelijk Nederland.

2011 was het jaar van de geboorte van onze zoon Abel. Overweldigend. Mijn man en ik zijn de gelukkigste mensen op aarde.

Dit was ook de eerste Kerst dat mijn oma niet aanwezig kon zijn. Ze wordt in januari 82 en haar gezondheid liet het niet toe dat ze bij het diner zou aanschuiven. Ze wordt oud en is langzaam afscheid van het leven aan het nemen. Moeilijk om te zien, vooral voor mijn ouders.

Onze kerkelijke gemeente Vineyard Utrecht organiseerde een kerstpakketten-actie in samenwerking met Stichting Present. Onze gemeente zou twintig kerstpakketten samenstellen om weg te geven aan bewoners van de wijk Kanaleneiland. Het werden 45 pakketten. In deze wijk wonen veel eenzame mensen en (gebroken) gezinnen die het niet breed hebben. De feestdagen zijn een extra harde confrontatie met hun situatie.

De feestdagen in het Westen staan in het teken van cadeaus en eten. Onze tafel stond afgeladen vol met de heerlijkste gerechten. Onder onze boom lagen tientallen cadeaus. Helemaal niet verkeerd om daarvan te genieten. Toch gingen mijn gedachten naar al die mensen die geen of weinig eten hebben. Kinderen die moeten werken in plaats van naar school kunnen gaan. Mensen in oorlogssituaties. Vrouwen die slachtoffer zijn van mensenhandel.

Hoe beleven zij deze feestdagen?

Misschien denk je, wat een triest stukje. Dat is niet mijn bedoeling. Mijmerend over al het bovenstaande word ik juist enthousiast. Enthousiast om in 2012 nog meer aan mijn naasten te denken. Aan mijn familie en vrienden. Aan het milieu. Aan de mensen om mij heen.

En dan besef ik hoe hard we elkaar én Jezus nodig hebben!

Ik wens je liefdevolle feestdagen toe, en Gods nabijheid in 2012.

Esther Kaper