Een veelbewogen jaar

2017 was een veelbewogen jaar voor mij, net als voor jullie allemaal vermoed ik. Twee vriendinnen kregen hun eerste kindje. Ik stond op de lijst van de ChristenUnie voor de Tweede Kamerverkiezingen en besloot daarna in Wijdemeren een gloednieuwe fractie op te zetten, wat lukte. In maart 2018 doen we voor het eerst mee aan de gemeenteraadsverkiezingen.

Ik verliet tot mijn verdriet – na bijna negen jaar – televisieproducent Nachtzon Media en ging bij de KRO-NCRV werken, waar ik mij inmiddels helemaal thuis voel. Als een vis in het water zelfs.

Onze zoons groeien maar groter. Abel ging naar groep 3 en kan inmiddels lezen en schrijven. Juda wordt volgende week drie jaar en we genieten van hem. En soms is het best aanpoten, zo’n peuter! Job, mijn steun en toeverlaat, ging een halve dag minder werken om tijd te investeren in de communicatie en social media van onze kerkelijke gemeente Vineyard in Utrecht.

Ik denk ook aan een vriendin die haar man eind vorig jaar verloor. Een collega die hetzelfde meemaakte. Aan mijn oma die volgende week 88 wordt, Alzheimer heeft en snel achteruit gaat. Aan mijn ouders die voor haar zorgen.

Ik denk aan de familie van presentator Joost Karhof. Aan de twee jonge kinderen die vanochtend omkwamen bij de brand in Emmen. En vooral aan hun ouders. Aan mensen die slachtoffer zijn van geweld en onderdrukking, overal ter wereld.

Job en ik danken God en tellen onze zegeningen, vragen Hem om zijn nabijheid in het komende jaar. We proosten vanavond op het Leven. Op het kindje dat mijn broer en schoonzus binnenkort krijgen. Op mensen die troosten wie verdrietig is, hoop brengen waar wanhoop is, liefhebben daar waar eenzaamheid of haat is. Mijn verlangen is dat ik in 2018 zo iemand voor anderen mag zijn. Waar verlang jij naar?

Share on Facebook21Tweet about this on Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *