De wilg

Soms lijkt het alsof je leven even stil staat. Iets waarop je had gehoopt of van hebt gedroomd, gebeurt niet. Plannen mislukken of stranden. Deze week leerde ik een les, dankzij onze wilg.

Eind vorig jaar hebben we onze mooie wilg laten snoeien. Takken braken af en tijdens een storm zou de boom gevaarlijk kunnen zijn. Er bleven drie kale stammen over, maar Boomklever verzekerde ons ervan dat de wilg over zes jaar weer net zo hoog zou zijn… Ik vertrouwde op zijn voorspelling.

Maar de afgelopen weken begon ik me zorgen te maken. Terwijl alle bomen in de straat weer blad kregen, bleven onze stammen kaal. Zou de wilg deze genadeslag niet hebben overleefd? Was hij dood?

Ik stond op het punt om de moed op te geven, toen ik afgelopen week plotseling nieuw leven ontdekte. Mijn hart sprong op en ik leerde een levensles: soms denk je dat iets voorbij is. Dat een droom in duigen is gevallen of dat je iets definitief moet opgeven.

Geef de moed niet op! Diep van binnen, onzichtbaar voor de buitenwereld, kunnen nieuwe plannen en doelen ontstaan. Je hebt alleen geduld en vertrouwen nodig om op het juiste moment te wachten. Te wachten tot deze nieuwe takken voor iedereen zichtbaar worden.

Ik schrijf Vertrouwen met een hoofdletter, omdat ik geloof dat ik mijn leven in Gods hand mag leggen. Dat ik erop mag vertrouwen dat Hij voor me zorgt.

Geduld is niet mijn sterkste eigenschap, maar onze boom heeft me laten zien dat wachten iets moois kan opleveren. Daar zal hij me dagelijks aan herinneren.